Archive for July, 2007
ตื่นตอนเช้า กินอาหารเช้าเตรียมตัวไปดำน้ำ (Plonger) . . . ไปถึงหาด Kantaoui ก็จัดการเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว ใส่ชุดนักประดาน้ำ เท่ห์จริง ๆ . . . แต่พอได้แบกถัง Oxygen ไปที่ริมทะเลเท่านั้นหล่ะ . . . ความเท่ห์หายเป็นปลิดทิ้ง . . . ทำไมมันหนักอย่างนี้วะ น้ำหนักต้องไม่ต่ำกว่า 30 กิโลได้ . . . ยังไม่รวมไอ้เข็มขัดถ่วงน้ำหนักอีกนะเนี่ยะ . . . หลังจากเรียนภาษามือ และการแก้ปัญหาใต้น้ำเสร็จแล้ว ก็ลงไปคลานเล่นในน้ำตื้น ๆ . . . ดูเหมือนจะง่าย ๆ แต่ไม่ง่ายเลยจริง ๆ ต้องใช้สมาธิ และการควบคุมตัวอย่างสูง . . . การหายใจทางปากทำให้ตื่นเต้นและหายใจถี่ขึ้นกว่าปกติ . . . หลังจากเริ่มชินกับการหายใจก็เริ่มดำลึกลง ๆ . . . สุดท้ายก็เริ่มออกไปไกลจากฝั่ง เห็นปะการัง และปลาอยู่ข้าง ๆ . . . การดำน้ำครั้งนี้ทำให้รู้สึกว่า ความสวยงาม และ ความตาย มันอยู่ใกล้กันมาก . . . เหตุผลก็คือ เพียงแค่ผมจาม หรือสะอึกในน้ำ ก็สามารถทำให้ระบบการหายใจทางปากผมขัดข้อง และถ้าขาดสติ ไม่สามารถแก้ไขปัญหาด้วยตัวเองในน้ำได้ . . . โอกาสที่จะได้รับอันตรายก็มีสูงมาก . . . แต่ว่าชักติดใจการดำน้ำซะแล้วสิ . . . สงสัยว่าง ๆ ต้องหาโอกาสลงไปเรียนดำน้ำที่ทะเลใต้ซะแล้ว . . . ผมเคยดำน้ำด้วย Snorkel มาแล้ว . . . แต่ว่าเทียบกันไม่ได้เลยกับการดำน้ำด้วย Oxygen . . . ภาพทะเลลึกมันสวยกว่ามากจริง ๆ
หลังจากการดำน้ำอันแสนตื่นเต้น . . . กลับมาถึงบ้านคุณแม่ไลลาก็ทำอาหารไว้รอแล้ว . . . มองเผิน ๆ ตอนแรกผมนึกว่า Steak เนื้อวัว . . . แต่พอกันเข้าไปถึงได้รู้ว่ามันเป็นปลา . . . คาลิดบอก่ามันคือ ทูน่า . . . ผมคิดว่ามันต้องเป็นปลาทูน่าที่ใหญ่ที่สุดในโลกแน่ ๆ . . . เพราะผมคิดว่าปลาทูน่า มันน่าจะใหญ่กว่าปลาทูบ้านเราซัก ไม่เท่าไหร่ (ปกติเคยเห็นแต่ตอนอยู่ในกระป๋อง) . . . คาลิดบอกว่าปกติปลาทูน่ายาวอย่างต่ำก็เมตรนึง . . . โอ พระเจ้า . . . ปกติเรากินปลาตัวใหญ่ขนาดนั้นเหรอเนี่ยะ
ก่อนเดินทางกลับ Sfax ภรรายาของ Nooman ซื้อที่ใส่น้ำหอมให้ . . . เค้าบอกว่าเป็น Traditional แท้ ๆ ของ Tunisia . . . ขอบคุณมาก ๆ ครับ ให้ที่พัก แถมยังพาไปดำน้ำ แล้วซื้อของฝากให้อีก . . . คนที่นี่ใจดีจริง ๆ แฮะ . . . หรือว่าเราอยู่กับคนฝรั่งเศสมากไป
พอกลับถึง Sfax ก็ต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมออกไปงานแต่งงาน . . . กินขนมตูนีเซียอิ่มหนำสำราญอีกตามเคย
July 31st, 2007
วันนี้ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้า เพราะว่าจะไปที่เมือง Sousse (ซูส) . . . ระหว่างการเดินทางจาก Sfax ไป Sousse เราก็แวะที่เมือง El Jem ซึ่งเป็นเมืองที่มี Coliseum ที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก รองจากที่อยู่ในกรุงโรม . . . แต่ว่า Coliseum ที่นี่ มีความสมบูรณ์กว่า และเปิดให้เดินเล่นได้ทุกที่ แต่ในโรม มีแต่ที่กั้น กับนักท่องเที่ยวเต็มไปหมด . . . คุณแม่ไลลา ก็ไต่บันไดขึ้นไปพร้อมกับพวกเรา เล่นเอาคุณแม่หอบไปเลย . . . หลังจากเที่ยวชมเสร็จแล้ว เราก็มานั่งกินแซนด์วิช แข็ง ๆ ที่ร้านแถว ๆ นั้น . . . ไม่อร่อยเลย
แล้วเราก็เดินทางต่อไป . . . ระหว่างทางแวะที่ตลาดแกะ . . . เพราะจะซื้อไปฝากบ้านที่จะไปพัก . . . พวกเราหลงทางเล็กน้อยก่อนจะถึง Sousse ก่อนเข้าตัวเมืองผมมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเหมือภูเขาไฟเล็ก ๆ อยู่ข้างทาง เพราะมีควันไฟออกมาจากปล่องของภูเขา . . . แต่พอรถเคลื่อนที่เข้าไปใกล้ ก็พบว่ามันเป็นกองขยะขนาดมหึมา . . . ใหญ่ขนาดเท่าภูเขาเล็ก ๆ หนึ่งลูก ที่ข้างล่างกองภูเขามีบ้านที่เป็นลักษณะกระโจม คาดว่าเป็นบ้านของพวกที่หาขยะไปขาย . . . เกิดมาก็พึ่งเคยเห็นกองขยะใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต เสียดายคว้ากล้องมาถ่ายไม่ทัน กะลังช๊อค . . . พอมาถึงคุณอาของ Khaled ชื่อ Nooman (อีกแล้ว) มารับ . . . คนนี้เป็นหัวหน้านาวิกโยธิน ที่ประจำอยู่ที่ Sousse . . . ระหว่างรออาหารเย็น นอร์แมน ก็พาผมกับคาลิดไปขับรถเล่นรอบ ๆ เมือง . . . กลับมาก็ได้กินข้าวเหลือง กับ ซี่โครงแกะทอด . . . อร่อยโครต ๆ . . . ท้องเกือบแตก
พอตอนเย็นเราก็ออกไปเดินเล่นกันที่ Kantaoui “หาดกันตาอุย” . . . ที่นี่มี Amusement Park ขนาดย่อม ๆ และแหล่งบันเทิงสำหรับนักท่องเที่ยวครบครันจริง ๆ . . . ผมตั้งใจจะไปเล่น UFO ที่มันแกว่ง ๆ อยู่บนอากาศ . . . แต่คุณแม่ไลลาห้ามไม่ให้เล่น (ยิ่งกว่าแม่เราอีกนะเนี่ยะ) ระหว่างทางเดินมีสาวทัก (อีกแล้ว) . . . อยู่ที่ตูนีเซียนี่ Hot จริง ๆ นะเนี่ยะ . . . มีสาว ๆ ทักทุกวัน . . . แถมสาวที่นี่ก็น่ารักซะด้วย . . . ชักไม่อยากกลับเมืองไทยแล้วดิ
July 30th, 2007
วันนี้ตอนเช้า ไปเที่ยวตลาดปลากัน . . . เป็นตลาดปลาที่ใหญ่มาก มีแต่ปลารูปร่างหน้าตาประหลาด ๆ ไม่เคยเห็นมาก่อน . . . แถมราคาถูกกว่าในฝรั่งเศส 10 เท่า . . . เพราะว่าตูนีเซียเป็นประเทศที่เน้นด้านการประมง . . . จากนั้นก็เดินไปเที่ยวในตลาด(Shooq:ชุค)กลางเมือง Sfax ได้รองเท้าใส่เล่นในบ้านมา 1 คู่ พร้อมกับของที่ระลึกนิดหน่อย
เพื่อน Amin กับ Ahmed มาหาที่กลางเมืองก็เลยแวะกินไอศกรีมกัน . . . Ahmed ชวนไปงานแต่งงานญาติที่บ้านคืนนี้ . . . เราก็บอกว่า อินชาอัลเลาะฮ์
เสร็จแล้วกลับมาที่บ้านก็ไปช่วยคุณพ่อเตาฟิกฮ์ทำสวนเล็กน้อย ก็เลยได้ภายสวย ๆ ในสวนหลังบ้านมา . . . แล้วก็พบว่า “Arabian Jasmine” หรือดอกมะลิของอาหรับ หอมกว่า “Thai Jasmine” กลิ่นหอมมาก ๆ . . . อยากจะเอากลับไปปลูกที่บ้านจริง ๆ
ก่อนจะไปเที่ยว ก็แวะไปเที่ยวที่บ้านญาติ ๆ ของ Khaled เห็นเค้ากะลังแกะ Almond ไปขาย . . . ผมก็เลยไปนั่งแกะกับเค้าด้วย . . . แกะไปก็กินไป . . . นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้กิน Almond มากขนาดนี้ . . . ผมยังสงสัยอยู่ว่าจำนวนเม็ดที่ผมใส่กระป๋อง กับที่ผมใส่ปาก อันไหนมากกว่ากัน
หลังจากได้ Almond มา 1 กระสอบ . . . เค้าแกะกันมาตั้งแต่เช้าแล้ว ผมไปแจมทีหลัง . . . ก็เอาไปเก็บที่บ้าน เตรียมเอาไปขายที่ตลาดขายส่ง . . . แล้วก็ออกเดินทางไปที่ท่าเรือสำหรับเดินทางไปยังเกาะ Khakelna “กาเกลนะ”
ทริปนี้มี ผม คาลิด และคุณแม่ไลลา . . . ระหว่างทางก็นั่งคุยกับคุณแม่มาตลอดทาง สนุกสนาน . . . บางทีผมยังรู้สึกว่าเค้าห่วงผมมากกว่า คาลิด อีกนะเนี่ยะ . . . อากาศบนเรือช่างดีจริง ๆ . . . ถึงแม้บนเกาะจะไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจ แต่ว่าการที่ได้อยู่บนเรือ แล้วอากาศเย็น ๆ ก็มีความสุขแล้ว
แถมตอนขากลับ ได้ถ่ายรูปตอนพระอาทิตย์ตกดินกลางทะเลอีกด้วย . . . รู้สึกว่าตัวเองถ่ายรูปผีมือดีกว่าเมือปีที่แล้ว (นิดหน่อย)
July 29th, 2007
วันนี้ตื่นมาเกือบ ๆ บ่ายสอง . . . ตื่นเพราะกลิ่น couscous ของ คุณแม่ไลลา (แม่ของคาลิด) ที่ทำ couscous ปลาไว้รอแล้ว . . . อาบน้ำเสร็จก็เลยมานั่งคุยเล่นกับ คุณพ่อเตาฟิกฮ์ (พ่อของคาลิด) . . . แกก็พาเดินดูสวน ดูบ้าน แล้วก็นั่งคุยกันสนุกสนาน ครอบครัวนี้สนุกสนานและเป็นกันเองมาก ๆ ทำให้เราไม่รู้สึกเป็นคนแปลกหน้าเลย เหมือนเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเค้าตั้งแต่วันแรกที่มาถึง . . . เสร็จแล้วก็ไล่โทรนัดเพื่อน ๆ ที่ Sfax เพื่อไปนั่งกินอะไรกันที่ร้านริมทะเล แถวชายหาด Sidi Monsur (ซิดดิ มอนซูล)
ร้านน่ารักดี ติดทะเล แถมมีเรืออยู่ที่ชั้นดาดฟ้า . . . เพื่อน ๆ มากันเพียบเลย . . . สนุกสนานเฮฮา . . . ฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็สนุกดี . . .
เห็นพระอาทิตย์กำลังจะตกดินที่ชายหาด ก็เลย แว๊บบบ ออกมาถ่ายรูปไว้ ได้รูปสวย ๆ มาหลายรูปเลย
กลับมาถึงบ้านคุณแม่ไลลา ทำ “บริค“ ให้กิน . . . เหมือนแป้งเกี๊ยว ที่มีไส้เป็นไข่ ทูน่า แล้วก็ สลัด รสชาติอร่อยดี . . . พอกินเสร็จแล้ว วันนี้เราก็หนีไปเที่ยวกลางคืนกัน . . . คุณพ่อเตาฟิกฮ์ บอกว่าให้กลับมาซักเที่ยงคืนครึ่งก็พอละนะ . . . ตบปากรับคำเสร็จ . . . เดินออกบ้าน ดูนาฬิกา อีก 15 นาทีเที่ยงคืน . . . เวรกรรม แล้วจะได้ไปเที่ยวไหนเนี่ยะ . . . คุณพ่อที่ไหน ก็เหมือนกันทั้งโลก . . . พอเที่ยวเสร็จ Remote รถยนต์ดันกดไม่ได้ สงสัย Batt จะหมด . . . นั่งซ่อมอยู่นาน สุดท้ายภราดร นั่งบีบไปบีบมา มันก็กดได้ กลายเป็น Hero ซะงั้น . . .สุดท้าย กลับบ้านตีสองกว่า T_T” . . . คุณลูกที่ไหนก็เหมือนกันทั้งโลก
July 28th, 2007
วันนี้เป็นวันศุกร์ เลยตื่นเช้ากว่าทุกวันนิดหน่อย ปกติตื่นเที่ยงวันนี้ก็เลยตื่น 11 โมง เพื่อจะได้ไปละหมาดวันศุกร์ที่ “มัสยิดซัยตูนะ” (ซัยตูนะ แปลว่า มะกอก:Olive) มัสยิดแห่งนี้เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในทวีปอัฟริกา โดยอาจารย์(ฮุสตาจ) จากอาหรับ หรืออียิปต์จะนำศาสตร์ความรู้มาเผยแพร่ที่นี่
อาบน้ำเสร็จแล้วก็เดินออกไปซื้ออาหารเช้า (ตอนเที่ยง) มากิน กลับเข้ามาที่บ้านพบว่า ไอ่ Khaled มันยังไม่ตื่นนอน เอาเท้าเขี่ย ๆ ก็ไม่ยอมตื่น มันบอกว่าเมื่อคืนเหนื่อยมาก “เออ กรูรู้แล้ว แต่ว่าวันนี้นัดกันว่าจะไปละหมาดวันศุกร์นะ” กว่ามันจะตื่น เข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปลงฟัน กินอาหารเช้า เกือบบ่ายสอง . . . แล้วก็นั่งรถเข้าไปในเมือง กว่าจะไปถึงมัสยิดตอนบ่ายสามโมง . . . สงสัยไม่ทันละหมาดชัวร์ ๆ เพราะไอ่คาลิดคนเดียว T_T” . . . ไปถึงที่มัสยิดเค้าบอกว่าเริ่มละหมาดตอน 17:00 . . . แงะ ปกติที่เมืองไทยละหมาดตอน 12:30 ที่ฝรั่งเศส 14:00 แต่ที่ตูนีเซีย 17:00 . . . พอละหมาดเสร็จก็สามารถละหมาดอัสริ ต่อได้ทันทีเลย มีงี๊ด้วย . . . ระหว่างรอละหมาด ก็เลยเดินซื้อของ ได้หมวกตูนิเซีย “คาบุส”มา 1 ใบ พร้อมกับเสื้อ “จิบรอ” เป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติ
พอเข้าไปทำน้ำละหมาด ปรากฏว่ามีก๊อกน้ำอันเดียวโผล่มาจากพื้น (ห้องทำน้ำละหมาดต้องเดินออกไปอีก 100 m) ทุกคนก็เลยมาทำน้ำละหมาดที่นี่ ลองนึกสภาพคน 15-20 คน ยืนรอบก๊อกน้ำอันเดียว ระหว่างที่ผมจะวักน้ำมาบ้วนปาก มันก็จะมีคืนเอาตีนเข้ามาล้าง ผมจะล้างหน้า มันก็จะมีคนบ้วนปาก เอาเข้าไป เหมือนเล่นเกมส์ชิงน้ำ
พอละหมาดเสร็จ ก็กลับมาที่บ้าน เพื่อเก็บของเตรียมตัวไป Sfax แต่คืนนี้เราจะแวะเที่ยวกันที่ Hamamed ก่อนออกจากเมือง Tunis ผม Klaled และ Noomen ก็เลยแวะไปละหมาดที่มัสยิดและแวะกิน couscous ร้านเดิมก่อนออกจากเมือง . . . กองทัพต้องเดินด้วยท้อง
กว่าจะถึง Hamamed ก็ปาเข้าไปตอนเที่ยงคืน เมืองนี้เป็นเมืองท่องเที่ยวมีนักท่องเที่ยวเยอะจริง ๆ รอบ ๆ ทะเล มีแต่ผับ และร้านอาหาร . . . เราก็เลือกนั่งที่ร้านนึง . . . แล้วผมก็กินชามุนดอก เหมือนเดิม พร้อมกับ ชิชา และดูสาวไป . . . สาวที่นี่น่ารักมาก แต่งตัวคล้าย ๆ กับคนฝรั่งเศส แต่ว่าหน้าคมกว่า . . . Hamamed ช่างสวยงามจริง ๆ . . . I love Hamamed . . . กะลังนั่งดูสาวเพลิน ๆ บรรยากาศกะลังได้ที่ไอ้ Noomen ดันพูดเรืองศาสนา . . . ถามว่าที่เมืองไทยมีมุสลิมเท่าไหร่ ละหมาดยังไง แล้วมันก็เล่าเรื่องศาสนาอิสลามในยุคสมัยต่าง ๆ ให้ฟัง . . . จะไม่ฟังมันก็ไม่ได้ รู้สึกไม่ดี ก็เลยต้องนั่งฟังมันไป . . . เวรกรรมจริง ๆ ไม่ใช่ที่คุยเลยจริง จริ๊งงงงง
ออกจาก Hamamed ตอนตีสามกว่า ๆ กว่าจะไปถึง Sfax ก็เกือบ ๆ หกโมงเช้าพอดี . . . พ่อของ Klaled มายืนรอรับแต่เช้า . . . แต่ไม่ได้คุยอะไรกันมาก ง่วงจริง ๆ หลับครอกกก
July 27th, 2007
Previous Posts