(2006-09-30) Saturday = Friday x 2

     วันเสาร์ คือ วันศุกร์ คูณ สอง . . . เพราะนั่งทำงานตั้งแต่ตีสี่ครึ่งถึงบ่ายสามโมงเย็น . . . อาบน้ำแต่งตัวตอนบ่ายสี่โมงเย็นมีประชุมที่บริษัทนูเน็ต . . . ประชุมกันถึงหกโมงครึ่งแล้วต่อด้วนนัดทานข้าวกับผู้อำนวยการ . . . หลังกินข้าวนัดแนะเรื่อง e-learning ปิดท้ายด้วยโปรเจคกับพี่วิท กลับถึงบ้านสามทุ่มครึ่งปั่นงานที่เหลือต่อ . . . ทำงานหนักกว่าวันศุกร์อีกวุ้ย . . . บ่นไปก็เท่านั้นทำงานต่อดีกว่า แฮก แฮก

17 comments September 30th, 2006

(2006-09-29) Go for CHINA

     ตื่นตอนเช้ามาหลายวันแล้ว รู้สึกว่าแต่ละวันมันทำอะไรได้มากขึ้นจริง ๆ . . . อย่างน้อย ๆ ก็มีเวลาได้ update BLOG ของตัวเอง . . . อีกไม่กี่วันก็ต้องไปเมืองจีนอีกแล้ว . . . เมืองจีนน่าจะเป็นอนาคตสำหรับชาวไทยได้ เหมือนกับช่วงหนึ่งที่อเมริกาเคยเป็นที่พึ่งสำหรับคนอยากรวยไปขุดทองที่นั่น . . . ปัจจุบันเมืองจีนซึ่งพึ่งเปิดประเทศ รับวัฒนธรรมต่าง ๆ เข้ามามากมาย . . . (อาจจะเกิดจาก effect ของการปิดประเทศเสียนาน) . . . demand ก็สูงเพราะปริมาณคน . . . แต่คนรวยจริง ๆ คิดเป็น % ไม่เยอะนัก . . . อย่างไรก็ตามมันก็ต้องเยอะขึ้นไปเรื่อย ๆ . . . ผมเลยกำลังคิดว่าจะเอาของไปขายแต่ไม่รู้จะขายอะไรดี สถานที่ขายของก็มีแล้ว ใครรู้ช่วยบอกหน่อย . . . งานนี้คงต้องทำ research กันพอสมควร ไม่งั้นก็มีแต่เจ๊ากับเจ๊ง . . . เปิดอะไรดีหว่า . . .
1. โรงเรียนสอนภาษา
2. น้ำหอมฝรั่งเศส
3. ตะเกียบ
4. ยารักษาโรค
5. สมุนไพรไทย
6. …คิดไม่ออกแล้ว…

ปล.ใครถนัดเรื่องเมืองจีน ไปลงทุนกัน

3 comments September 29th, 2006

(2006-09-28) NATO-AFTA

     วันนี้ไม่ได้มาแบบรัฐศาสตร์หรอกนะครับ . . . พอดีวันนี้คิดถึงคำนี้ขึ้นมา NATO ใช้เรียกกลุ่มคนที่เอาแต่พูดไม่ยอมทำ (เห็นได้มากโดยทั่วไป) No Action Talk Only . . . ถ้าได้ทำงานกับคนกลุ่มนี้จะเกิดความเบื่อหน่ายมาก ๆ . . . วันก่อนอาจารย์ ณรงค์ชัย อัครเศรณี บอกว่าใครรู้ตัวว่าเป็นพวก NATO ให้พยายามเปลี่ยนตัวเองเป็น AFTA - Action First Talk After . . . ทำไปก่อนพูดกันทีหลัง . . . อันนี้ก็ดูเหมือนจะดี อย่างน้อยก็มีผลงานให้พูดกัน . . . คิดไปคิดมา . . . การทำงานกันจริง ๆ แล้วถ้าทำ ๆ กันไปก่อนแล้วมาพูดกันทีหลังมันคงวุ่นวายน่าดู (เหมือนอย่างที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้) . . . สรุปว่า . . . AGTG - Action Go Talk Go (ทำไปพูดไป) น่าจะดีที่สุด ฮ่า ๆ ๆ
     วันนี้นั่งดู Package การบินไทย 5 ประเทศ 7 เมือง ล้านประสบการณ์ . . . ดูแล้วน่าสนใจดี . . . ควรจะหาเวลาไปเปิดหูเปิดตาประเทศเพื่อนบ้านบ้าง (บอกตรง ๆ ไม่เคยไปเลย) . . .  สำคัญตรงที่ว่าหาเวลาไม่ได้เลยนี่ดิ เหอะ ๆ . . . ไม่เป็นไรตอนนี้ก็อยู่ใน Package 5 วัน 10 โครงการ ล้านประสบการณ์ไปก่อน . . . T_T”

ขออนุญาตแทรกรูปสัมนาที่ปารีส ตรงนี้ก่อนบางส่วนนะค๊าบ

2 comments September 27th, 2006

(2006-09-27) Jet Lack

     ยังไม่หาย Jet Lack ครับ . . . เกิดมาก็พึ่งเคยเป็น ไปมาตั้งหลายประเทศ ไปยุโรปมาก็หลายรอบ แต่ไม่รู้ว่าทำไมมาเป็นสาหัสเอาครั้งนี้ก็ไม่รู้ . . . อาจจะเป็นเพราะว่าคราวนี้เดินทางกลับมาประเทศไทยตอนกลางวัน แถมยังพอกลับมาถึงเมืองไทยก็ถือศีลอดอีก . . . ก็เลยกินกาแฟตอนกลางวันไม่ได้ . . . ดังนั้นตอนกลางวันจะเห็นภราดรเดินไปเดินมา เหมือนผีซอมบี้ ทำงานได้แต่ประสาทไม่รับรู้เรื่องราวใด ๆ . . . T_T”
     วันนี้น้อง ๆ ชมรมมุสลิมเชิญไปกินข้าวที่ชมรมในมหาลัย . . . ชมรมที่เคยอยู่ชมรมที่เคยนอน ชมรมที่เคยใช้เป็นทุกอย่าง . . . ชมรมก็ยังหน้าตาเป็นชมรมเหมือนเมื่อ 1..2…3…….เออ . . . ก้าวว เก้า ปีที่แล้ว . . . (เฮ๊ย 9 ปีแล้วเหรอวะ) จากวันที่เป็น Freshy ปี 1 . . . ห้องสี่เหลี่ยมปูเสื่อน้ำมันเหมือนเดิม แต่ว่าบรรยากาศของชมรมมันไม่เหมือนเดิม ไม่ใช่ที่เราเคยอยู่ ไม่เหมือนห้องที่เราเคยนั่งเล่น . . . ไม่ใช่เพราะว่าชมรมมันไม่ดีอะไรหรอกนะ . . . แต่ว่าเพื่อน ๆ ที่เคยทำงานด้วยกัน เล่นด้วยกัน ชวนกันเรียนบ้าง แต่เล่นเยอะกว่า . . . มันหายหัวไปกันหมดแล้ว . . . ผมเลยพึ่งมารู้ว่า ชมรมฯของผมไม่ได้เป็นสถานที่ แต่ชมรมของผมคือจิตวิญญาณของกลุ่มคน ที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา . . . ไม่ว่าจะคิดถึงช่วงที่สุข หรือช่วงที่ทุกข์ ก็ทำให้ใจมีความสุข . . . ได้เสมอ

3 comments September 27th, 2006

(2006-09-25) We are all CPE

     วันนี้เข้ามาเปิดดู Incoming Link ของตัวเอง พอดีว่ามีคน Quot ถึงเว็บของกระผมเอง เลยแวะเข้าไปดูซะหน่อย ปรากฏว่าเป็นเว็บของพี่ภาส (อาจารย์ ภาสกร) . . . ดีใจที่พี่และอาจารย์คนนี้ยังไม่ลืมเรา . . . และไม่นึกว่าการเขียน Blog เล่น ๆ จะทำให้มีคนเข้ามาอ่านและรู้จักเพื่อนใหม่อีกเยอะแยะ . . . สิ่งที่พี่เค้าเอ่ยถึงเว็บนี้ก็คือ ประโยคหนึ่งที่ผมมักจะได้ยินมาจากพี่ ๆ CPE (Computer Engineering) ที่ มช. ก็คือคำว่า “ดาบดีต้องตีหนัก ๆ” . . . คำ ๆ ไม่รู้ว่าเป็นคติเตือนใจ หรือว่าเอาไว้ปลอบใจตัวเองก็ไม่รู้ เวลาที่มีงานมาก ๆ หรือมีปัญหารุมเร้าให้กับตัวเอง . . . แต่มันก็ใช้ปลอบใจได้เสมอมา
     และอีกประโยคหนึ่งที่มักได้ยินเสมอ จาก อาจารย์พี่พฤกษ์ ก็คือ “นกนางนวลที่โตเต็มที่ย่อมบินด้วยปีกของมันเอง” [โจนาธาน ลิฟวิงตั้น] . . . ซึ่งก็ยังคงเหมือนกับว่า พี่ ๆ พึ่งสอนไว้เมื่อไม่นานมานี้เอง . . . แต่รู้สึกว่าผมจะเป็นนกนางนวลที่บินด้วยปีกของตัวเองมากจนเกินไป โดยไม่ค่อยจะยอมและรอให้ใครมาสอนบิน . . . ผมอาจจะบินได้ช้ากว่าคนอื่น อาจจะบินไม่ค่อยสวยนัก . . . แต่ถึงยังไงผมก็บินได้ไม่น้อยหน้านกนางนวลสวย ๆ และยังมีประสบการณ์บินตกน้ำทะเลมากกว่าตัวอื่น ๆ (น่าภูมิใจมั๊ยเนี่ยะ)

3 comments September 25th, 2006