Archive for June, 2006
ตอนนี้เกิดปัญหาในเชิงเศรษฐศาสตร์เนื่องจากเกิด Excess Supply ในตู้เย็น ต้องรีบ Clear ของให้หมดตู้เย็นก่อนที่จะคืนหอ . . . ปัญหาคือว่า เหลือพิซซ่า 3 แผ่น, ไก่ 3 ชิ้น, เห็ดครึ่งกล่อง, เนย 2 กระปุก, ชีส 1 แถว, ใส้กรอก 5 แท่ง, นักเก็ต 4 อัน, ไข่ 7 ฟอง . . . ไม่ไหวแล้วขี้เกียจนับ . . . วันนี้ก็เลยต้องเอาไก่มาทำ ไก่กะเทียม ไข่ดาวก่อน . . . หลังจากทอดไข่ดาวไม่สุก สำเร็จไปสองฟอง เหลือน้ำมันอยู่ก้นขวด เตรียมทอดไก่กระเทย เอ๊ย ไก่กระเทียม . . . เห็นน้ำมันมันน้อยไปหน่อย หยิบเนยที่เหลือมาทำประโยชน์ ใส่เนยเข้าไปเพิ่มละกัน เนยกับน้ำมัน มันก็เหมือนกันหล่ะน่า จะได้หอม ๆ . . . ตูมมมมม . . . น้ำมันกระจายย . . . ควันเต็มห้อง . . . หม้อทั้งหม้อกลายเป็นสีดำ . . . . แงะ เนยใหม้เต็มกระทะเลย น้ำมันกลายเป็นสีดำเหมือนน้ำมันเครื่อง . . . แงงงง น้ำมันที่เหลือ สุดท้าย ก้นขวด แล้วจะทำไงทอดไก่หล่ะเนี่ยะ
หลังจากนั่งขัดหม้อเสร็จตอน 4 ทุ่ม ก็เริ่มต้นทอดไก่กันใหม่ คราวนี้เอาเนยทอดหมดเลย ไม่ใส่น้ำมันแล้ว . . . ทอดไป ทอดมา กลิ่นมันก็หอมอยู่หรอกนะ แต่ไก่มันไม่เป็นไก่ทอดซะที . . . เหมือนไก่ต้มเนย ยังไงไม่รู้ . . . ต้มไป 20 นาทีก็แล้ว มันก็ยังไม่ดำ ไก่ยังขาวจั๊วเลย . . . เลยตัดสินใจ โยนเห็ดลงไปด้วย คราวนี้ก็เป็นไก่ + เห็ด ผัดเนยพอดี . . . เวรกรรมจริง ๆ . . . สรุปได้กินไก่กระเทยจริง ๆ ขาวจั๊วเลย แล้วประสบการณ์จะสั่งสอนเจ้าเอง . . . ฮ่า ฮ่า ฮ่า
June 30th, 2006
วันนี้ตื่นมาซะเช้า 7 โมง . . . ทำความสะอาดห้อง ล้างห้องครัว เอาเสื้อกันหนาวไปซัก เตรียมตัวเก็บของปิ๊กบ้าน . . . วันนี้ไปเดินห้างซื้อของฝากกลับไปให้เพื่อน ๆ ได้ช๊อคโกแล๊ต กับ ขนม หมดเงินไปเกือบ 100 ยูโร . . . ของที่นี่ไม่ถูกจริง ๆ ขนาดแค่ของฝากนะเนี่ยะ . . . เห็นคนในห้างเจอกันก่อนลาก็บอกว่า Bonne Soldes ตอนแรกคิดว่าหูฝาด เป็น Bonne Soiree ดูนาฬิกายังบ่ายอยู่ . . . จริง ๆ แล้วเค้าอวยพรกันว่า ขอให้สนุกกับการลดราคา จริง ๆ นะเนี่ยะ
พอจ่ายเงินเสร็จ ช๊อคกับราคาอยู่เล็กน้อย เอาของใส่ถุงเสร็จตอนยกกลับบ้านเริ่มคิดหนัก . . . ทำไมมันหนักอย่างนี้วะ . . . แล้วจะเอากลับบ้านได้มั๊ยเนี่ยะ . . . กะ ๆ ว่าของหนักประมาณเกือบ 10 กิโลได้ ซวยแล้ว . . . นี่แค่แบกกลับหอนะ ถ้าจะต้องเอาไปขึ้นเครื่องที่ปารีสด้วยนี่ ตายแน่ ๆ . . . แล้วเค้าจะให้ผ่านหรือเปล่าเนี่ยะ . . . ระหว่างทางที่แบกของกลับบ้าน ก็คิดไปต่าง ๆ นา ๆ . . . ตอนซื้อคิดแต่เรื่องตอนฝาก ไม่ได้คิดเรื่องตอนขนกลับ . . . คนได้ของเค้าจะรู้มั๊ยเนี่ยะ ว่าไอ่ช๊อคโกแล๊ตแท่งไม่กี่บาท กว่ามันจะไปถึงมือคนรับได้เนี่ยะ มันลำบากขนาดนี้
June 29th, 2006
เทศกาลเสียเงินมาอีกแล้ว วันนี้เป็นวันแรกของ Soldes (Grand Sale) ของฝรังเศส . . . เพื่อน ๆ ในห้อง Lab นัดกันที่หน้าห้างตอน 10:00 ก่อนห้างเปิดนิดหน่อย (T_T”) สำคัญกว่าเรียนอีกนะเนี่ยะ . . . มันบอกว่าถ้าไปช้า Size ที่ใส่อาจจะไม่มี เพราะฉะนั้นต้องรีบ ๆ ไป . . . เดินเข้ากันเกือบทุกร้าน ขาแทบลาก . . . โชคดีที่ไม่มีของถูกตาถูกใจซักเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยได้อะไรมา . . . ถ้าเป็นแฟชั่นหน้าหนาวจะโดนใจกว่านี้เยอะ
June 28th, 2006
เมื่อคืนฝนตกหนักมาก ฟ้าร้องครืน ๆ . . . ตอนเช้าฝันว่าน้ำท่วมฝรั่งเศส . . . ไม่ต้องไปมหาลัย เย้ ๆ ๆ ๆ . . . ตื่นมาตอน 7:00 ก็พบกับความจริงว่า ฝนตกนิดหน่อย แค่ ขำ ขำ . . . เลยต้องจำใจนั่งปั่นงานต่อ เพื่อพรีเซ็นต์ตอนบ่าย . . . หลังจากเสร็จแล้วตอนเที่ยงก็เข้าไปมหาลัย . . . พอดีเจอเพื่อนปี 4 เลยถามว่า “How about your thesis? Have you finish it ?” มันก็บอกว่า “There is no “FINISH” for PhD thesis.” ภราดรทำหน้า งง งง ตอบกลับไป “Oh, I see, I am goint to submit my final paper this afternoon before going back to Thailand.” มันก็ยิ้มแล้วก็บอกว่า “I will see.”
หลังจากพรีเซ็นต์งานเสร็จก็คุยกันเรื่องเปเปอร์ที่ทำ . . . และแล้วก็แก้กันระนาว ทั้ง Format และภาษาอังกฤษ แถมอาจารย์ยังชมด้วยว่า “Your english is good (For french people). Are you thinking in French and write in English?” ผมก็นั่งอ่านดูใหม่ แล้วก็เห็นด้วยว่า ทำไมผมถึงอ่านแล้วไม่เข้าใจ ตอนนี้แกรมม่าเป็นภาษาฝรั่งเศสไปแล้ว Adj อยู่หลัง Noun เต็มไปหมดเลย. T_T” นอกจากภาษาฝรั่งเศสจะไม่ดีขึ้นแล้ว ภาษาอังกฤษยังเน่าลงไปอีก เวรกรรมจริง ๆ
เสร็จแล้วอาจารย์ก็นัด present ครั้งหน้าเอาวันไหนดี เลยบอกไปว่าผมจะกลับบ้านแล้วนะครับ อาจารย์เลยบอกว่างั้นอาทิตย์หน้าละกัน ก่อนขึ้นเครื่องวันไหนก็ได้ นี่เล่นจะให้ทำงานกันจนถึงก่อนเข้า Gate เลยใช่มั๊ยเนี่ยะ สุดท้ายอาทิตย์หน้าต้องส่ง Final version of Final Version of Paper . . . เดินเข้าห้อง Lab มา เพื่อนมันก็บอกว่า “You See?”
June 27th, 2006
วันนี้ก็ปั่นงานกันไป 1 วันก่อนส่งเป็นเรื่องปกติ พรุ่งนี้ present วันนี้ปั่น paper . . . Comme D’habitude (As Usual) . . . วันนี้เป็นไรไม่รู้ ทำงานไป หลับไป ทั้งวัน . . . สงสัยเพลียมาหลายวัน . . . อีกอาทิตย์เดียวก็จะเป็นไทแล้ว
วันนี้เข้าไปดูเว็บนึงมา เจอรูปภาพอันหนึ่ง เค้าบอกว่าให้มองตรงกลางภาพ ที่เครื่องหมาย + แล้วจุดสีม่วงจะหายไป . . . ตอนแรกก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ พอมองไปมองมา อ๊ะ หายไปจริง ๆ ด้วย . . . ทำให้รู้ว่าสายตาคนเรานี่เชื่อไม่ได้จริง ๆ . . . เหมือนประโยคที่เจ้าชายน้อยบอกว่า . . . What is essential is invisible to the eye (สิงสำคัญไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา . . . แต่เห็นได้ด้วยใจ)
June 26th, 2006
Previous Posts
