วันนี้ตื่นมาแต่เช้าตรู่ 7:30 ไม่รู้เป็นอะไร วันเสาร์อาทิตย์ตื่นเช้าเองทุกที จำได้ครั้งสุดท้ายที่ตื่นเช้าแบบอัตโนมัติ วันเสาร์อาทิตย์คือตอนประถม เพราะต้องตื่นมาดูการ์ตูนหรรษาตอนเช้า . . . วันนี้ก็ตื่นมาซักผ้า เพราะว่าต้องรีบ ๆ ซักตุนไว้ก่อน ถ้าไปถึงหอใหม่แล้วอยากซักผ้ามันต้องจ่ายตังค์ (แฮ่ ๆ) เสร็จแล้วก็เก็บห้อง ทำอย่างกับจะย้ายหอวันพรุ่งนี้ (แต่เก็บไว้ก่อน เพราะว่าจะได้ไม่รีบ ๆ วันหลัง) เสร็จแล้วตอนบ่าย ๆ ก็ออกไปห้องสมุดที่ Valmy กับไอ่ยานีส(เด็กที่บ้าน) นั่งรถไปไกลโคตร ๆ แต่ห้องสมุดดันปิดถึงวันนี้ (เศร้า) . . . สุดท้ายก็ได้ไปอ่านหนังสือที่ McDonald ข้าง ๆ ห้องสมุด กินไปอ่านหนังสือไปไม่รู้เรื่อง หมดค่า McDo + น้ำ + ไอติม ไปประมาณ 10 ยูโร แล้วก็กลับมาที่บ้าน . . . สุดท้ายก็ฝากชีวิตไว้กับวันพรุ่งนี้อีกแล้ว . . . ภราดร . . .
April 29th, 2006
วันนี้ตื่นสายหน่อยเพราะว่าเมื่อคืนมีงานเลี้ยงอีกแล้วครับท่าน งานเลี้ยงที่ฝรั่งเศสนี่มันเยอะจริง ๆ คนฝรั่งเศสชอบสังสรรค์ (จริง ๆ แล้วชอบพูดคุยกันมากกว่า) ตอนเช้ามี RDV (Rendez-vous) เพื่อนัดดูห้องหอ (ผมละเกลียด RDV นี่จริง ๆ ไม่รู้ประเทศนี้มันจะเป็นบ้าอะไรกับการนัดหมาย ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องนัดล่วงหน้า เป็นหลาย ๆ วัน แล้วก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ผิดนัดนะ บางทีก็ผิดนัดผมเหมือนกัน บางทีผมก็ลืมเองมันนานเกิน) ไปดูห้องได้ห้องนึง แต่พอจะดูอีกห้องนึง มันก็บอกว่ามีนัดอีกนัดนึง ถ้าจะดูห้องอีกตึกนึงให้นัดใหม่ ตอนบ่ายสามโมง (พระเจ้า !!! RDV อีกแล้ว อะไรกันนักกันหนา) ผมก็เลยต้องเข้าไปมหาลัยก่อน
ตอนบ่ายไปละหมาดที่มัสยิดเสร็จแล้วก็เข้าไปดูห้องอีกห้องนึง ราคาแพงกว่านิดหน่อย แต่ห้องใหญ่กว่าและดูปลอดภัยกว่าเยอะ ก็เลยตัดสินใจทำสัญญาไว้ก่อนเลย ไม่งั้นไม่มีที่ซุกหัวนอนแน่ ๆ อาทิตย์หน้า
เสร็จแล้วเลยกลับมาที่บ้านแล้วออกไปเที่ยวเล่นกับ ไอ่ยานีส (เด็กที่บ้าน) กลับมาก็หาข้าวกินแล้วนั่งทำงานได้นิดหน่อย net ดันเจ๊งซะนี่ หลับดีกว่า พรุ่งนี้จะไปห้องสมุดแต่เช้า
April 28th, 2006
วันนี้นั่งถกปัญหาเรื่องงานกับเพื่อน ๆ ต่างคนต่างมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน มี Logic ในความคิดที่แตกต่างกัน เนื่องจาก Lab ที่ผมอยู่เป็น Lab ด้าน Apply Science - Informatique - คนส่วนใหญ่จะมีพื้นฐานทางคอมพิวเตอร์มาบ้างแตกต่างกันไป บางคนก็อยู่สายอุตสาหกรรม บ้างก็อยู่สายด้านการศึกษา แต่ทุกคนใช้ information technology เป็นตัวกลางในการแก้ปัญหาในงานวิจัย ซึ่งมีส่วนดีทำให้ได้วิธีคิดหลาย ๆ แบบ ทำให้ผมนึกถึงหนังสือที่อ่านเมื่อเช้าเรื่อง The Curious Incident of THE DOG in the Night-Time เป็นหนังสือเกี่ยวกับเด็กคนหนึ่งที่มีปัญหากับสมอง เป็นโรง Asperger’s Syndrome (แอสเปอเจอร์ ซินโดรม) แต่มีสมองที่ดีเยี่ยมสามารถจดจำ แก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ได้ดี แต่ช่างมันเถอะไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ . . . พอดีมีเรื่องตลกที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้ก็เลยลอกมาก ขออภัยที่เป็นภาษาปะกิต
There are three men on the train, the economist, logician and mathematician. They have just crossed the border into Scotland and they see a brown cow standing in the field from the window of the train. (the cow is standing parallel to the train)
The economist said “Look, the cows in Scotland are brown.”
The logician said “No! There are cows in Scotland of which one, at least, is brown.”
And the mathematician said that “No! There is at least one cow in Scotland, of which one side appears to be brown.”
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า View Point เดียวกัน แต่ละคนอาจจะมองเห็นไม่เหมือนกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับ กรอบความคิด ของแต่ละคน (ส่วนตัวผมชอบคิดแบบคนสุดท้ายซะด้วยสิ มิน่าถึงไม่เคยคิดเหมือนคนอื่นเลย) ตอนเย็นพี่กฤษณากะพี่สุ มาชวนไป Fete ที่บ้าน พร้อมกับน้องไทย และ Mathew งานนี้ภราดรก็ไม่ขัดขืน ไปกินข้าวเย็นกับเค้าแต่โดยดี . . . พี่เค้าทำไก่ย่างอร่อยมาก ๆ ก่อนกลับยังเอาใส่ถุงให้กลับมากินที่บ้านอีก . . . ขอบคุณค๊าบบบ
April 27th, 2006
วันนี้มีนัดกับอาจารย์ตอนเช้าเรื่อง Paper . . . หลังจากคุยกันอาจารย์เสร็จแล้วก็ถึงบางอ้อว่า . . . จริง ๆ แล้วไอ่ที่พยายามเขียนอยู่เมื่อวาน มันไม่เข้าแก๊บเลย . . . เขียนไปแต่น้ำ ๆ ได้มา 3-4 หน้า แต่ยังไม่ได้เขียนเนื้อเลย . . . วันศุกร์นี้ว่าจะไปห้องสมุด ไปนั่งคิด ๆ เนื้อ จะได้เสร็จ ๆ ซะที Paper แสนรันทด . . . เขียน paper ภายใน 7 วัน . . . ตอนบ่ายแทบไม่ได้ทำอะไรเลย เพราะว่าหิวข้าว ช่วงนี้ Vacances โรงอาหารไม่เปิด ออกไปซื้อน้ำที่ตู้ก็โดนกินเหรียญไปหมดอีก . . . ชีวิต
ตอนเย็นระหว่างทางกลับบ้าน พี่กฤษณา กะพี่สุ ชวนไปกินข้าวที่บ้าน พี่ ๆ เค้าทำไก่ย่างไว้ . . . ภราดร ไม่ปฏิเสธแม้แต่คำเดียว . . . พอกินเสร็จ คุยกันเสร็จ ดูเวลาถึงรู้ว่า 5 ทุ่มกว่าแล้ว กุญแจบ้านก็ไม่มีจะต้องนอนรออยู่หน้าบ้านมั๊ยเนี่ยะ ไม่น่าให้กุญแจ บีบี๋ไปเลย . . . ยังโชคดีที่เข้าบ้านได้รอดตัวไป
April 26th, 2006
วันนี้มีงานประเพณีสงกรานต์ที่ Lyon จัดขึ้นโดยสมาคมไทยแห่งลียง . . . งานมีตอน 10 โมงผมตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 8 โมง เพราะว่าต้องขึ้นรถออกไปนอกเมือง . . . ปรากฏว่าเมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย ตอนเช้ากดนาฬิกาปลุกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้? . . . รู้ตัวอีกที 9 โมงครึ่งแล้ว ก็เลยคิดว่าไม่ไปแล้วหล่ะ เพราะตอนบ่ายสองมีนัดกับพี่หิ่งห้อย
พอดีพี่สุโทรมาหาถามว่าไปงาน Fete มั๊ย เดี๋ยวจะไปรับแถวสถานีรถ Metro Valmy ผมก็เลยรีบอาบน้ำแต่งตัวขึ้นรถไปสมทบกับพี่สุ และ David ที่นั่น นั่งรถออกไปนอกเมืองนิดหน่อยก็มาถึง Ecully (สถานที่ตั้งของสมาคมไทยแห่งลียง) พอไปถึงก็พบว่ามีคนมากันเต็มแล้ว เกือบได้เวลากินพอดี เจอน้อง ๆ เพื่อน ๆ นักเรียนไทยประมาณ 6-7 คน คนร่วมงานมีคนไทยซะครึ่งนึง ฝรั่งอีกครึ่งหนึ่ง เพราะว่าส่วนใหญ่จะเป็นคนไทยผู้หญิงที่แต่งงานมีสามีเป็นชาวลียง (ดูแล้วเหมือนสมาคมแม่บ้านไทยมากกว่า)
Specialite ของงานอยู่ที่ อาหารไทยนับ 20 อย่างที่ทุกคนต่างทำมาแบ่งกันกิน ช่างตื่นตา ตื่นใจผม จริง ๆ . . . ผมใส่ข้าวเหนียวไปปั้นใหญ่ ๆ แล้วเดินหาของหายาก (rare item) เช่น พะแนงกุ้ง หมี่ซั่ว(อันนี้คนเหนือทำมาชัวร์) ห่อหมก ไข่ลูกเขย ส้มตำ etc. ไม่เสียแรงที่ถ่อมาแต่ไกล . . . ส่วนพวกไข่เจียว ไข่ดาว ข้าวผัด อย่าหวังว่าจะได้อยู่ในจานผม . . . อยู่บ้านกินบ่อยแล้ว
หลังจากอาหารคาวเสร็จก็ตามด้วยอาหารหวาน (มีคนเคยบอกผมว่า “กินคาว ไม่กินหวาน สันดานไพร่“) . . . วันนี้มี Buberry Cheese Cake, Mille Feuille, Tart เป็นต้น น่ากินมาก ๆ แต่ภราดรเลือกกิน ตะโก้ กะ สาคูถั่วดำ . . . อร่อยกว่าเป็นไหน ๆ . . . ตามด้วยไอศครีมมะม่วง (มะม๊วง มะม่วง) กินแล้วหายคิดถึงไอติมมะม่วง Swensen ไปพักนึงเลย ถึงแม้จะไม่อร่อยเท่าก็ตาม
แค่นี้ก็คุ้มยิ่งกว่าอะไรแล้ว . . . เด็กที่นี่จะตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะว่าวันอย่างนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ (จริงอ๊ะเปล่า) ก่อนกลับก็ช่วยกันตักข้าว ตักแกง ใส่ถุงกลับมากินที่หอกัน ส่วนผมต้องมีนัดต่อก็เลยไม่ได้เก็บอะไรมาด้วยเลย เสียดายจริง ๆ T_T”
วันนี้คุยกับป้าคนนึง(แต่เค้าเรียกว่าพี่) เป็นคนเชียงรายมาอยู่ได้หลายสิบปีแล้ว วันนี้ก็เลยได้อู้เหนือ(ที่ผมเองพูดไม่ค่อยจะถอบ)ที่เมืองฝรั่งเศส . . . แต่มันตลกตรงที่ว่า บางทีพี่เค้าก็พูดภาษาฝรั่งเศสแต่เป็นสำเนียงเชียงรายได้ ไม่น่าเชื่อครับ! พูดไปคงนึกไม่ออก . . . มันค่อนข้างยากที่จะอธิบาย แต่คนพูดสำเนียงเหนือได้คงนึกออกว่า เวลาพูดภาษาฝรั่งปนกับเหนือเนี่ยะ มันไปด้วยกันได้ จริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ
ก่อนกลับก็มีผู้ใหญ่ให้ศีลให้พร ผูกข้อไม้ข้อมือ พรมน้ำมนต์ กันไป ส่วนผมก็ยืนเป็นช่างกล้องให้ชาวบ้านเค้า ดูเป็นงานที่เรียบ ๆ ง่าย ๆ ดี แต่ก่อนกลับ ไอ่เด็กฝรั่งลูกครึ่งไทยทั้งหลาย มันถือเอาวัน Fete เป็นวันสงกรานต์ เอาน้ำใส่ขวดมาไล่สาดกัน จาก 1 คนเป็น 2 คน, จาก 2 เป็น 4, จาก 4 เป็น 8 และแล้วผมก็โดนสาดดดดดดน้ำ กันไปตามระเบียบ . . . เปียกมะลอกมะแลก . . . อากาศก็ไม่ร้อนเท่าไหร่ ออกจะหนาวด้วยซ้ำ ดันสาดดดดดดดมาได้
ตอนบ่ายก็มีนัดติว Java ให้พี่หิ่งห้อย ผมไป Late นิดหน่อย เพราะว่าออกจากงาน Fete ไม่ได้ พอมาถึงก็สอน Java พี่เค้า . . . ส่วนพี่แอนก็เตรียมกับข้าวเลี้ยงผม . . . ช่างน่ารักจริง ๆ . . . จริง ๆ ผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรพี่เค้าเท่าไหร่ Java ก็ลงหม้อไปหมดแล้ว
อาหารเย็นของผมก็เลยมี ปลาซาดีนทอดกระเทียม แกงส้มหัวปลาแซลม่อน และผัดวุ้นเส้นเห็ดหอม . . . พระเจ้า วันนี้ช่างมีความสุขเจง ๆ ๆ ๆ ๆ กินข้าวเย็นไปสองจานพูน ๆ อร่อยมาก ๆ ก่อนกลับชวนกันไปกินไอติม McDonald อีก 1 แก้ว อิ่มแต้ ๆ
April 23rd, 2006
