Archive for January, 2006
วันนี้ได้รับผลพวงจาก present เมื่อวาน คือตื่นมาแล้วปวดหัวตุ๊บ ๆ ก็นอนมันอยู่บนเตียง จนถึง 10:00 แล้วก็ตัดสินใจลุกจากเตียง ไปมหาลัย(ตอนนี้รู้สึกชิน ๆ กับการไม่อาบน้ำแล้วหล่ะ เริ่มกลายเป็นคนฝรั่งเศสไปละ แต่ไม่เป็นอย่างนี้ทุกวันหรอก) นั่งทำ Report เสร็จเรียบร้อย แล้วเหลือแต่ปรับ ๆ นิดหน่อย แต่ก็ดีเพราะว่าทำให้รู้ว่ายังเหลืออะไรอีกมากแค่ไหนที่ต้องอ่าน และทำความเข้าใจ…
ก่อนกลับบ้านตั้งใจว่าจะแวะซื้อของที่ โอชอง ซะหน่อย เดินไปตั้งไกล หนาวก็หนาว ดันหลงทางอีก ตอนกลางวันยังมาถูกเลย ทำไมกลางคืนถึงหาไม่เจอ? ก็เลยถอดใจ เดินกลับไปขึ้นรถ TRAM จะกลับบ้าน ระหว่างทาง เจอ TESCO ขนาดไม่ใหญ่เท่าไหร่ ก็เลยตัดสินใจ…เอาวะ…ราคาคงเท่า ๆ กับโอชอง เดินเข้าไปตอนอีกห้านาทีจะทุ่ม แต่หารู้ไม่ว่ามันปิดตอนทุ่มนึง…เดินเข้าไปเค้าก็ประกาศอะไรก็ไม่รู้ เราก็จะซื้อของ ช่างมัน บ่นอะไรก็บ่นไป เดินซื้อของไปซักพัก ทุ่ม 15 พอดีรู้สึกว่าเหมือนอยู่ในห้างคนเดียว เดินออกมาตรงแคชเชียร์ถึงรู้ว่า เราเป็นลูกค้าคนสุดท้าย…ดีนะเนี่ยะ ไม่ขังเราไว้ในนี้…ซื้อของเสร็จเดินกลับบ้านด้วยความหนาวเหน็บ พร้อมกับข้าวปลาอาหาร หนักประมาณ 10 กิโล ได้ พึ่งรู้สึกว่าบ้านตัวเองไกลก็ตอนนี้หล่ะ….เมื่อไหร่มันจะถึงวะ…
กลับมาบ้าน ก็ตั้งใจกินซุปหัวหอมที่ซื้อมา ดูวิธีทำข้างซอง เยี่ยมไปเลยมีตั้ง 7 ภาษา มีทุกภาษาเลย……..ยกเว้นภาษาอังกฤษ…คิดได้ไงวะ! มีกระทั่งภาษาเวียดนาม แต่ไม่มีภาษาอังกฤษ ก็เลยคิดว่าต้มน้ำแล้วเทใส่ถ้วยก็คงละลายมั๊ง….สุดท้ายได้กินซุปหัวหอมที่เป็นก้อน ๆ อยู่ในถ้วย…เอาวะถุงตั้ง 50 กว่าบาท คนไปกินไป อร่อยจริง ๆ
January 25th, 2006
แปลว่า ปวดหัวจัง พึ่งเดินออกจากห้อง present มาเดี๋ยวนี้เอง ครั้งแรกสำหรับการ present หัวข้อ thesis ในระดับปริญญาเอก มันช่างโหดร้ายจริง ๆ ตอน present เหมือนกับเราอ่าน power point ให้ฟัง (พอนึกออกมั๊ย เวลาเราต้อง present ในสิ่งที่เราไม่รู้เรื่องเลยเนี่ยะ เราก็จะจำไม่ได้ ไม่มีเรื่องโม้ สิ่งที่ทำได้ก็คือการอ่านข้อความบน slide กะ เอกสารในมือให้ฟัง) แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาซักเท่าไหร่ เทียบกับคำถามอีกร้อยแปดที่ตามมาหลังจาก present ซึ่งก็ตอบไปตามที่เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็รอดมาได้ แต่มาเจอคำแนะนำที่ดี(ดีจริง ๆ ขอกราบขอบพระคุณงาม ๆ) จาก professor ทั้งหลายท่านอีกพันเก้าร้อยคำแนะนำ ที่(จำเป็น)ต้องทำตาม เช่น ไปอ่านเรื่องนู้นเพิ่ม…อ่านนี่เพิ่มด้วย…ไปหาข้อแตกต่างระหว่างนี่กับนี่…แล้วก็อันนั้นด้วย…ไปดูซิว่าใครทำเรื่องนี้บ้างหรือเปล่า…ยังไงขอให้ส่งนี่ก่อนกลับด้วยนะ…จบท้ายด้วยทำรายงานสรุปเรื่องที่คุยกันทั้งหมดให้ผมด้วยนะ (ก็ผมยืนอยู่หน้าห้องเนี่ยะอ่ะครับ ไม่ได้จดอะไรเลยครับ’จารย์ แล้วไอ่ที่’จารย์รุมยิงมาที่ผมเนี่ยะ ตั้งล้านแปด ผมจะไปจำหมดได้ไงหล่ะครับ) คราวหน้าเจอไม้นี้ต้องอัดเทปไว้แล้วหล่ะ
แล้วผมก็พยักหน้า หงึก หงึก ด้วยความ งง งง สุดท้ายต้องทำทั้งหมดนี่เลยใช่มั๊ยเนี่ยะ ก่อนคณาจารย์ทุกท่านจะเดินออกจากห้องไป พร้อมกลับปลอบใจว่า “Not bad for first PhD presentation.” คล้ายจะบอกว่านายจะต้องเจออย่างนี้อีกเป็นร้อย เตรียมตัวเตรียมใจไว้เถอะ เหอะ ๆ
ดูนาฬิกาก็รู้ว่าวันนี้คงไปเรียนภาษาฝรั่งเศสไม่ทันแล้ว กลับบ้านดีกว่าแต่ก็ยังคิดว่าจะหาทางกลับบ้านถูกมั๊ย งง งง บอกไม่ถูก ตอนนี้เข้าใจแล้วหล่ะว่าทำไมเพื่อน ๆ ในห้อง Lab ถึงทำหน้าตาเหมือนโดนดูดวิญญาณออกจากร่างหลังออกมาจากห้อง present ผมเริ่มสงสัยว่า 3 เดือนนี้จะไม่ขำ ๆ ซะแล้วหล่ะไม่ชิว ๆ กลับไปอาจจะคุยกับชาวโลกไม่รู้เรื่องจริง ๆ เหมือนที่เค้าว่าซะแล้ว
….. May the force be with you …. Jedi !
January 24th, 2006
แปลว่า ผมหนาวมาก ๆ วันนี้หิมะไม่ตกนะ แต่หนาวที่สุดตั้งแต่มาอยู่ได้สองอาทิตย์กว่า ๆ ดีนะที่หยิบหมวกปิดหูไปด้วยตอนเช้า ยิ่งวันนี้กลับจาก Lab ดึกด้วย วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากนั่งอ่าน paper และทำ power point สำหรับเตรียม present วันพรุ่งนี้ . . . ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาเจอแบบนี้เลยนะเนี่ยะ กะว่ามา ขำ ขำ เฉย ๆ . . . ไหน ๆ ก็มาละเอาก็เอา อ่านมันเข้าไป ตอนนี้มี paper อยู่ตั้งนึง กับหนังสืออีกกองโต ๆ ที่จะต้องอ่านให้หมด แล้วก็ present ก่อนที่จะกลับเมืองไทย อาจารย์ที่นี่เค้าก็คาดหวังว่า อย่างน้อยก่อนกลับต้องได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ตอนนี้ยังไม่มี”ไอเดีย”อะไรในหัวเลยครับ’จารย์ จะให้ผมทำเช่นไรคับ 3 เดือนจะได้อะไรมากมาย แงงงงง
วันนี้เป็นวันแรกที่กินข้าวเที่ยงไม่อร่อยเลย วันนี้ดวงไม่ดีจิ้มผิดอย่าง (เพราะว่าพูดไม่ได้ ก็เลยใช้ดัชนีอรหันต์จิ้มเอา อยากได้อะไรก็จิ้มอันนั้น) แต่ว่าวันนี้บังเอิญว่ารูปร่างหน้าตาอาหารมันดี แต่พอตักมาใส่จานแล้วถึงรู้ว่าไอ่ที่จิ้ม ๆ ไปน่ะ มันเป็นผักทุกอย่างเลย - ปกติอาหารกลางวันสำหรับผมที่นี่จะเป็นมื้อที่หรูที่สุดแล้ว ถึงแม้จะกินใน U ก็เหอะ แต่ว่าคุณภาพเทียบเท่ากับ Restaurant หรู ๆ แถวบ้านเราเลย นอกจากนั้นยังมีของหวานหลังอาหารให้อีก พร้อมกับ โยเกิร์ต ด้วยราคาแค่ 3 ยูโร หรูมาก ๆ - เป็นอันว่าวันนี้ก็กินข้าวเที่ยงไม่ลงไป 1 วัน
วันนี้ตอนเย็นว่าจะไปโอชอง ซื้ออาหารมาตุนไว้ เพราะว่าอาหารในตู้เย็นหมดแล้ว แต่ว่ามันหนาวไป เอาไว้ไปวันหลังดีกว่า วันนี้ก่อนกลับบ้านแวะซื้อ KEBAB กิน ขี้เกียจหุงหาอาหาร…อิ่ม…พอประทังชีวิตไปได้อีก 1 วัน ขอบคุณพระเจ้า
January 23rd, 2006
อ่าน Paper มันทั้งวันเลย มีอยู่แค่ 2 Papers อ่านยังไงก็ไม่รู้เรื่อง เซ็งจริง ๆ ต้อง Present วันอังคารนี้แล้วด้วย ไม่ได้ออกไปจากบ้านเลย คนที่บ้านก็สงสัยว่า “วันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ?” เห็นทุกวันออกจะเริงร่า ไปนู่น มานี่ . . . ก็เพราะไปนู่นมานี่ทุกวันนี่หล่ะ ถึงต้องมานั่งอ่าน Paper วันเสาร์อาทิตย์ เศร้าเจง ๆ แต่ก็ดีทำให้ไม่ต้องใช้เงินไปกับการ Soldes พักนึง
ตอนเย็นทำกับข้าวกินด้วย มือแรกของที่มาอยู่นี่ที่ใช้เตาแกสหุงหาอาหารกิน จริง ๆ ก็ไม่ได้ทำอะไรมากหรอก ซื้อข้าวที่เป็นถุง ฉีกซอง เข้าไมโครเวพ 2 นาทีได้กิน แล้วก็เอาใส้อั่วที่ขนมาจากเชียงใหม่ มาหั่น ๆ ๆ ๆ เป็นก้อน ๆ หั่นได้ 6 ก้อนเล็ก ๆ เพราะกลัวว่ามันจะหมด แล้วก็เสต็ก ฮาล้าล ที่ซื้อมาจากร้านแขก 1 ชิ้น เอามาทอด แต่ว่า…ไม่มีน้ำมัน เลยไปควักเอาเนยที่อยู่ในตู้เย็นมาหน่อยนึง เอามาทา ๆ กะทะ…ทำให้รู้ว่าใส้อั่วทอดเนยนี่รสชาติไม่เลวเลยทีเดียว
สุดท้ายก็ได้กินข้าว(ที่กลิ่นเหมือนข้าวโพด) พร้อมกับใส้อั่ว สมใจอยาก … ตั้งใจจะถ่ายรูปมาเก็บไว้ให้ดูแต่ว่า กลัวคนที่บ้านจะหาว่าบ้า กินข้าวก็ต้องถ่ายรูปไว้ด้วย ไม่เห็นมีอะไรเลย ข้าวไมโครเวฟ กับ เศษเนื้อ เหอะ ๆ
January 22nd, 2006
วันนี้ไปเดินเล่นที่ Bellecour มา เป็น walking street ของที่ Lyon คนเยอะมาก คนฝรั่งเศสมักจะช๊อปปิ้งกันวันเสาร์ เพราะวันธรรมดาก็ทำงาน ส่วนวันอาทิตย์ร้านก็ปิด เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะไปทางไหนของ Lyon ในวันเสาร์ก็จะมีแต่คนมากมายเต็มไปหมด แต่ก็ทำให้ได้เห็นสีสันของเมือง Lyon ทุกคนเดินจับจ่ายใช้สอย ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วง SOLDES (อ่านว่า โซล) ด้วย (เป็นช่วงที่ห้างและร้านค้าต่าง ๆ ทั่วฝรั่งเศส ลดราคาสินค้า ตั้งแต่ 10% ไปจนถึง 60%) ทำให้กะเหรี่ยงค่าเงินอ่อนแออย่างเราสามารถซื้อของในฝรั่งเศสได้บ้าง ไม่อย่างนั้นละก็ ราคาอยู่ปลายฟ้านู่น เอื้อมไม่ถึงเลยจริง ๆ
ที่นี่ดีอยู่อย่างนึงก็คือทุกห้างพร้อมใจกันลดราคาเป็นระยะเวลา 1 เดือน เริ่มตั้งแต่ประมาณวันที่ 11 Jan ไปจนถึง 11 Feb หล่ะมั๊งถ้าจำไม่ผิด เราก็เลยได้โอกาสไปสอยของลดราคามาแล้ว หมดไปเป็นหมื่นบาทเหมือนกัน T_T” ส่วนใหญ่ก็แพงตรงน้ำหอมนี่หล่ะ เพราะว่าน้ำหอมที่นี่ก็ไม่ได้ถูกกว่าบ้านเราซักเท่าไหร่เลย ขนาดลดแล้วนะเนี่ยะ ถ้าไม่ได้ลดเผลอ ๆ แพงกว่าบ้านเราซะด้วยซ้ำ ได้เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้มานิดหน่อยเอง แต่ถ้าอยู่นาน ๆ ก็น่าจะซื้อเก็บไว้เพราะบางอย่างก็ถูกมาก ๆ เหมือนกัน แต่ว่าเราอยู่แค่ 3 เดือน ก็ไม่จำเป็นต้องซื้อะไรมาก กลับไปซื้อเมืองไทยถูกกว่าเป็นไหน ๆ
กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ทุ่มเศษ ๆ เดินจนเมื่อยหลัง ได้แวะเข้าไปใน Musee (Museum) บ้าง แต่ก็ไม่มีเวลาเดินดูเท่าไหร่ อันไหนเก็บตังค์ก็ไม่เข้า ไว้ค่อยมาเดินดูจริง ๆ จัง ๆ อีกทีนึง ได้ถ่ายรูปมาบ้างนิดหน่อย ลองดูใน My Gallery ละกัน ชื่อว่า Bellcour นะ
January 21st, 2006
Next Posts
Previous Posts