(2006-09-25) We are all CPE

September 25th, 2006

     วันนี้เข้ามาเปิดดู Incoming Link ของตัวเอง พอดีว่ามีคน Quot ถึงเว็บของกระผมเอง เลยแวะเข้าไปดูซะหน่อย ปรากฏว่าเป็นเว็บของพี่ภาส (อาจารย์ ภาสกร) . . . ดีใจที่พี่และอาจารย์คนนี้ยังไม่ลืมเรา . . . และไม่นึกว่าการเขียน Blog เล่น ๆ จะทำให้มีคนเข้ามาอ่านและรู้จักเพื่อนใหม่อีกเยอะแยะ . . . สิ่งที่พี่เค้าเอ่ยถึงเว็บนี้ก็คือ ประโยคหนึ่งที่ผมมักจะได้ยินมาจากพี่ ๆ CPE (Computer Engineering) ที่ มช. ก็คือคำว่า “ดาบดีต้องตีหนัก ๆ” . . . คำ ๆ ไม่รู้ว่าเป็นคติเตือนใจ หรือว่าเอาไว้ปลอบใจตัวเองก็ไม่รู้ เวลาที่มีงานมาก ๆ หรือมีปัญหารุมเร้าให้กับตัวเอง . . . แต่มันก็ใช้ปลอบใจได้เสมอมา
     และอีกประโยคหนึ่งที่มักได้ยินเสมอ จาก อาจารย์พี่พฤกษ์ ก็คือ “นกนางนวลที่โตเต็มที่ย่อมบินด้วยปีกของมันเอง” [โจนาธาน ลิฟวิงตั้น] . . . ซึ่งก็ยังคงเหมือนกับว่า พี่ ๆ พึ่งสอนไว้เมื่อไม่นานมานี้เอง . . . แต่รู้สึกว่าผมจะเป็นนกนางนวลที่บินด้วยปีกของตัวเองมากจนเกินไป โดยไม่ค่อยจะยอมและรอให้ใครมาสอนบิน . . . ผมอาจจะบินได้ช้ากว่าคนอื่น อาจจะบินไม่ค่อยสวยนัก . . . แต่ถึงยังไงผมก็บินได้ไม่น้อยหน้านกนางนวลสวย ๆ และยังมีประสบการณ์บินตกน้ำทะเลมากกว่าตัวอื่น ๆ (น่าภูมิใจมั๊ยเนี่ยะ)

Entry Filed under: My Diary